Abstract
Мақолада ўзбек халқ амалий санъати турларидан бири бўлган ганч ўймакорлик санъатининг қадимги ва ўрта асрлардаги тарихи, ривожланиш омиллари, унинг анъанавий меъморчиликдаги бадиий безак сифатидаги ўрни хақида сўз боради.
References
Прица И.М. Тошкент ганчкорлиги. -Тошкент, 1960. -60 б.
Ремпель Л.И. Архитектурный орнамент Узбекистана. -Ташкент: Фан, 1961. -607 б.
Ремпель Л.И. Резьба и роспись по ганчу и дереву. -Ташкент, 1962. -188 б.
Марозова М.И. Резьба по ганчу. -Ташкент: Изд-во. Г.Гуляма, 1968. -78 б.
Морозова А.С.Аведова Н.А.Махкамова С.М. Узбекистон халқ санъати (альбом) -Тошкент, 1979. -234 б.
Булатов.С.С. Резьба по ганчу.Тошкент- Ўқитувчи1989й.50-б.
Алпаткина.Т.Г.Ганчевой декор Варахши,Материальная культура Востока. Вып. 3.2002.87ст.