Abstract
Yangi davr tilshunosligining yetakchi yo‘nalishlaridan biri bo‘lgan lingvokulturologiya fan sifatida XX asrning ikkinchi yarmi oxirlariga kelib shakllana boshladi. Tilshunoslikda esa XX asrning oxirlariga kelib “til madaniyat bilan bog‘liq bo‘lib qolmasdan, balki uning o‘zi madaniyatdan o‘sib chiqqan va uni ifodalaydigan vositadir” degan qarash mustahkam o‘rin egallay boshladi. Ayni paytda til madaniyatning yaratilish vositasi, rivojlanishi, saqlanishi (matnlar ko‘rinishida) va uning tarkibiy qismidir. Chunki til vositasida madaniyatning moddiy va ma’naviy manbalari yaratiladi. Ana shu g‘oya asosida ming yillar davomida shakllangan lingvokulturologiya fanning yangi, maxsus sohasi sifatida XX asrning 90-yillarida rasman vujudga keldi. Lingvokulturologiya tilshunoslikdagi eng yangi nazariyalardan biri bo‘lgan antroposentrik paradigmaning mahsuli bo‘lib, u so‘nggi o‘n yilliklar davomida shiddat bilan rivojlanib kelmoqda.
References
Худайберганова Д. Матннинг антропоцентрик тадқиқи. Монография. – Тошкент: Фан, 2013. – Б.31
Телия В.Н. Русская фразеология: семантический, прагматический
и лингвокультурологический аспекты. –М.: Школа “Языки русской культуры”, 1996. – C. 222.
Слышкин Г.Г. От текста к символу. Лингвокультурные концепты прецедентных текстов в сознании дискурса. –М.: Издательский центр «Академия», 2000.
Ҳожиев А. Тилшунослик терминларининг изоҳли луғати. – Б. 19.
Лутфуллаева Д. Тожибоев Б. Ўзбек тилида миллий маданий ассотсиатив бирликлар // 2018, №3. –Б.43-48.